การเดินทางของน้ำหิมะละลาย — จากภูเขาสู่แก้วของคุณ

จากหิมะที่ตกบนไดเซ็ตสึซัง จนออกมาจากก๊อก ย้อนรอยหลายสิบปีของน้ำ

การเดินทางเริ่มต้นที่ทุ่งหิมะสูง 2,000 เมตร หิมะที่ตกบนไดเซ็ตสึซังมีความหนาหลายเมตรต่อปี ธารหิมะที่หลงเหลือจนถึงฤดูร้อนค่อย ๆ ละลายในตอนกลางวัน แล้วซึมลงสู่ซอกหิน จากตรงนี้คือเส้นทางอันยาวไกล

ชั้นหินภูเขาไฟเป็นเหมือนเครื่องกรองขนาดมหึมา น้ำไหลลงไปตามช่องระหว่างกรวดและหินด้วยความเร็วเพียงไม่กี่เซนติเมตรต่อวัน เมื่อสอบถามผู้เชี่ยวชาญด้านธรณีวิทยา ก็ได้ความว่าเวลาตั้งแต่น้ำใต้ดินของฮิกาชิกาวะตกลงบนภูเขาจนถึงตอนที่ถูกสูบขึ้นมานั้น อย่างน้อยก็หลายปี และนานที่สุดอาจหลายสิบปี นั่นคือน้ำหนึ่งแก้วของวันนี้อาจเป็นหิมะจากยุคโชวะก็ได้

จุดกึ่งกลางของการเดินทางคือแม่น้ำชูเบ็ตสึ แม่น้ำสายนี้รวบรวมน้ำจากไดเซ็ตสึซังแล้วไหลไปสู่อาซาฮิกาวะ และยังเป็นเส้นทางเดินเล่นของคลับเดินชมเมืองด้วย ขณะเดินมองผิวน้ำ ใต้ฝ่าเท้าก็มีน้ำเดินทางไปในทิศทางเดียวกันอย่างเชื่องช้ากว่านั้น

และจุดสิ้นสุดคือบ่อน้ำของแต่ละบ้าน ฮิกาชิกาวะไม่มีโรงกรองน้ำ ไม่มีการเติมคลอรีน เมืองนี้ไว้วางใจการกรองของภูเขาอย่างเต็มที่ แล้วสูบขึ้นมาดื่ม “หุงข้าวและอาบน้ำด้วยน้ำแร่ธรรมชาติ” เมื่อคิดดูแล้วเป็นความหรูหราเหลือเชื่อ แต่ที่นี่กลับเป็นชีวิตประจำวัน

การบ้านประจำเดือนของโรงเรียนภูเขา: หากปีนขึ้นไปถึงสระซูงาตะบนอาซาฮิดาเกะ ก็จะได้เห็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางครั้งนี้ ขั้นที่ 1 ของคลับเดินป่า จะพาไปชม