เมืองที่ไม่มีระบบประปา อาศัยอยู่ด้วยน้ำจากหิมะละลายของไดเซ็ตสึซัง
ที่เชิงอุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซัง ประชากรราว 8,600 คน น้ำที่ไหลจากก๊อกในบ้านคือน้ำใต้ดินที่พุขึ้นจากภูเขา ที่นี่มีโรงงานเฟอร์นิเจอร์ไม้ วัฒนธรรมของเมืองแห่งภาพถ่าย และชีวิตที่ผู้ย้ายถิ่นกับคนท้องถิ่นผสมผสานกัน เป็นเมืองแรกที่ ensembles เริ่มต้นขึ้น
เมื่อนาข้าวถูกปล่อยน้ำเข้า ไดเซ็ตสึซังที่ยังมีหิมะหลงเหลือจะสะท้อนกลับหัว ช่วงเวลาที่ทั้งเมืองกลายเป็นกระจก ซึ่งมาถึงเฉพาะยามเช้าที่ไร้ลม ผ่านช่องมองภาพของกล้อง
ข้างธารหิมะ ชินกุรุมะและเอโซโคซากุระบานพร้อมกัน เดินด้วยก้าวของผู้ที่รู้จักภูเขา ท่ามกลางดอกไม้ที่เร่งรีบกับฤดูร้อนอันสั้นของแดนเหนือ
เดือนกันยายน สีเริ่มเปลี่ยนจากยอดเขา แล้วใช้เวลาหนึ่งเดือนลงมาถึงเมือง ไล่ตามฤดูใบไม้ร่วงที่มาเร็วที่สุดในญี่ปุ่นจากภูเขาสู่หมู่บ้าน
หิมะแห้งไม่จับตัวแม้กำไว้ในฝ่ามือ บนเนินที่ไร้รอยเท้า ขีดเส้นแรกร่วมกับผู้ที่รู้จักภูเขา
เมื่อเบี่ยงจากถนนไปหนึ่งสาย ก็พบเสียงน้ำพุ กลิ่นของการกลั่น และตรอกที่ไม่รู้จัก ถัดไปจากชีวิตประจำวันเพียงเล็กน้อย มีทิวทัศน์ใหม่รออยู่
เวิร์กช็อปเฟอร์นิเจอร์ ไร่ยามเช้า เคาน์เตอร์ยามค่ำ เยี่ยมที่ทำงานและที่พักพิงของชาวเมือง แล้วฟังเรื่องของผู้สร้างด้วยถ้อยคำของเขาเอง
ประสบการณ์ของฮิงาชิคาวะ ผ่านแอป
คลับ สแนค ที่พัก กำหนดการของฮิงาชิคาวะในตอนนี้เผยแพร่แล้วในแอปและเว็บไซต์