โรงอาหารแห่งคอมบุและน้ำ

น้ำซุปมีแค่คอมบุกับน้ำฮิงาชิคาวะ เราไปเยือนโรงอาหารของเมือง ที่มาของสูตรในฉบับแรก

เมนูเปลี่ยนทุกวันวันละชุด ที่เคาน์เตอร์หกที่นั่ง กับโซนยกพื้นหนึ่งโซน เปิด 11:30 น. ของหมดก็ปิด ร้านที่ชาวเมืองเรียกสั้น ๆ ว่า “โชคุโด” (โรงอาหาร) สายตาจะเห็นม่านโนเร็นก่อนป้ายร้าน

“น้ำซุปของร้านเรา ใช้แค่สาหร่ายคมบุกับน้ำค่ะ ถ้าเป็นน้ำนี้ แค่นี้ก็พอ” คำพูดของเจ้าของร้านคือจุดเริ่มต้นของการสัมภาษณ์ฉบับเดือนนี้ การไม่ใช้คัตสึโอะดูเหมือนเป็นข้อสรุปมากกว่าความยึดมั่น “เคยลองใส่นะ แต่ไม่ใส่ รสจะใสกว่า”

ลองซดซุปมิโสะคำหนึ่ง ก็ใสจริง ๆ เป็นรสเงียบสงบมากกว่าจะอร่อยจัด นักท่องเที่ยวอาจรู้สึกว่าเบาไป แต่ฉันคิดว่าเป็นรสที่ต้องมาสามวันถึงจะเข้าใจ เมื่อบอกเช่นนั้น เจ้าของร้านก็หัวเราะ “ถ้ามาถึงสามวัน ก็เป็นขาประจำแล้วล่ะ”

ที่ตั้งอยู่ห่างจากมิจิคุซะคังเดินไม่กี่นาที เมนูประจำวันให้ถามชาวเมือง หรือดูว่าม่านโนเร็นถูกนำออกมาแขวนหรือยัง ซีรีส์นี้จะไปเยี่ยมร้านในเมืองเดือนละหนึ่งร้าน